دیرگاهیست که تنها شده ام

                                      قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

                                      بازهم قسمت غمها شده ام

دگر آیینه ز من بی خبر است

                                      که اسیر شب یلدا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم

                                     همدم سردی یخها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنید

                                     تا نبینم که چه تنها شده ام