ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

                       ببر اندوه دل و مژده ی دلدار بیار

نکته ی روح فزا از دهن دوست بگو

                       نامه ی خوش خبر از عالم اسرار بیار

تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام

                       شمه ای از نفحات نفس یار بیار

به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز

                       بی غباری که پدید آید از اغیار بیار

گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب

                        بهر آسایش این دیده ی خونبار