تا ربودی دل زدستم  /   با غمت از پانشستم

                                روز و شب از جام عشقت  /  مست مستم،مست مستم

          نقش هستی را تو خوانی                   راز مستی را تو دانی

هر زمان در جستجویت  /   چون نسیم آیم به کویت

                                همره صد کاروان دل      /   ره نمی جویم به سویت

          لاله گرم از آه من شد                        چلچراغ راه من شد

من و دل همنوای می پرستان  /  تو و گل پرده دار راز بستان

                                دیده ، مروارید باران    /    چیده در باغ بهاران

            سبزه بالای تو رویم                       قصه از عشق تو گویم

بشنو این افسانه ام را  /   ناله ی مستانه ام را

                                 با تو دل همخانه گشته  /   همدم پیمانه گشته

              در جهان آشنایی                    از جهان بیگانه گشته

روی تو خورشید جانم  /   جلوه گر در آسمانم

                                 ای فروزان کوکب من   /   پرتو افکن در شب من

تا ببینی زآتش غم     /    شعله در تاب و تن من

                               گل فشان شد        /  کوچه باغ خاطر من

                                   شعله ور کن زآتش دل ساغرمن

                                   ساغر گل ، آفرین گل پرور  من