در دامن البرز که نورافشان است

                                   نوری ز عزیز مجتبی پنهان است

                                   چشمت چو فتد به گنبد زرینش

                                 حاجت بطلب که درد را درمان است

حضرت سیدالکریم شرف الدین داوود حسنی علیه السلام معروف به امام زاده داوود

( به تایید مرحوم حضرت آیت الله مرعشی نجفی ، نسبت شناس برجسته عالم تشیع )

از نوادگان امام حسن مجتبی (ع) با ١١ نسب در سال ۴۴٠ قمری بدنیا آمدند .

ایشان پس از سالها جنگ و گریز با عمال فاسق بنی عباس برای پیوستن به سادات

علوی که در آن زمان در شمال ایران ( طبرستان ) جنبش چشمگیری داشتند ، از طریق

جاده ی میانبر کوهستانی به همراه غلامش ( طاهر ) عازم روستای ( کیگا ) شدند.

که همان محل کنونی ، مقبره ی ایشان میباشد .

و در سال ۴٨٠ قمری به دست عمال حکومتی فاسق عباسی به شهادت رسیدند .

صفات بزرگ انسانی ایشان ، معرف شخصیت ، عظمت و بزرگواری آن مجاهد است .

چنین شخصیتی بطور طبیعی بعد از شهادتش ، محبوبیتش در دلها خواهد ماند .

_ در باره ی صفات و خصوصیات ایشان ، آقای مرعشی نجفی (ره) نوشته اند :

شخصی دانشمند ، محدث ، زاهد ، روزه دار ، نمازگزار و دارای فرزندانی بوده است

که دو نسابه علامه ، یکی پدرم سید محمود سال ١٣٣٨ قمری و دیگری سید مهدی

تفرشی مشهور به ( بدایع نگار ) در کتابش ، شجره نامه ی ایشان را ذکر کرده اند .

 

پ . ن : امیدوارم تعطیلات نوروز و روز طبیعت به تمام دوستان خوش گذشته باشد .