سعه صدر بعنوان یکی از اصیل ترین ارزشهای تربیتی و اخلاقی است و

یک فضیلت انسانی _ اجتماعی بشمار میرود .

سعه صدر به معنای احترام گذاردن به عقاید دیگران بدون تعصب و اندیشیدن و تامل در

افکار است که در صورت وجود شواهد و بهره گیری از عقل ، یا دگر اندیشی میباشد .

حتی اگر در تقابل با نظر خود باشد .

اموری چون بیطرفی ، عدم آگاهی یا داشتن حداقل آگاهی نیز نمیتوانند بعنوان شرط

لازم برای سعه صدر باشند برای مثال ؛ فرد بیطرف که احتمالاً انگیزه ورود به بحث های

مورد نظر را ندارد ، نه دارای سعه صدر و نه فاقد آن است .

بنابراین بیطرفی نمیتواند معادل با سعه صدر باشد .

دانش اندوزی توام با سعه صدر به معنای آن است که زمینه هایی چون مشارکت فعال

فرد  -  تعمق در مسائل و ... منجر به رشد فکری و تجزیه و تحلیل و در نهایت حل مساله

گوناگون حاکم بر زندگی فرد خواهد شد .