نیایش ، آن حالت روحانی است که میان انسان و معبودش رابطه ی انس ایجاد کرده و

او را در جاذبه ی ربوبی قرار میدهد .

در آن زمانیکه انسان موقعیت واقعی خود را در جهان با عظمت هستی درک میکند ،

در حال نیایش به سر میبرد .

درک و مشاعر و تخیل و تفکر و وجدان ما همگی در حال نیایش در هم آمیخته و اقیانوس

جانمان را می شوراند .

در تمام اوقات و همه ی لحظات زندگی ، نیایش برای ما امکان پذیر است .

البته نیایش شبانگاهی و در سحر قبل از اذان صبح ، لذت وصف ناپذیری دارد .

و حضرت حسین(ع) چنین روزی در نقطه ای از صحرای ملکوتی عرفات ، در دامنه ی

کوهی به حالت نیایش در آمده ، دل در ملکوت ، دستها بسوی آسمان ، چشم به

آفاق بیکران ، گاهی تبسم از ابتهاج بر لبان مبارکشان ، گاهی دانه هایی از اشک

شوق در چشمانشان و ...

 

جان بی جمال جانان میل جهان ندارد

                                                             هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

-----------------------------------------------------------------------------------------

                       عید سعید قربان بر همگان مبارکباد