بنام محبوب دلها

اماما، عاشقم بر تارمویت                  دلم پر می کشدهردم به سویت

اگرکه عالمی برمن ببخشند              دهم آن رابه یک دیدار رویت

چه گردد گر کنی برمن نگاهی            اجازه م تادهی آیم به کویت

من استم آشنابا دوستانت                منم دشمن،اماما،با عدویت

نگارا، آرزوی شیعه این است              نشیند لحظه ای درپیش رویت

توهستی پیشوای آفرینش                 همیشه بوده ام در جستجویت