واژه ارگونومی از دو کلمه یونانی ارگو ( ergo ) به معنی کار و نوموس ( nomos ) به معنی قانون و قاعده طبیعی ، مشتق شده است.

و درلغت به معنای قوانین طبیعی کاراست.

اما در اصطلاح کاربردی ، علم ارگونومی ؛ مجموعه دانشی است که از تلفیق علوم

زیستی ،فیزیولوژی انسانی ، سیستمها و روشها ، طراحی مشاغل و محیط کار بوجود آمده است که سعی دارد ابزارها ، دستگاه ها و محیط کار را با توجه به در نظر گرفتن توانایی های جسمانی،فکری و محدودیتها و علایق انسانها ، طراحی کند.

_ این علم با هدف افزایش بهره وری با توجه به سلامتی ، ایمنی و رفاه کارکنان در

محیط کار شکل یافته است.

* تاریخچه ارگونومی :

   حوزه پیدایش ارگونومی به انقلاب صنعتی ، اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم ؛

    بر می گردد.

در دهه 1980 میلادی ، متاسفانه فجایع تکنولوژی بسیاری رخ داد و موجب شناخته

شدن هر چه بیشتر دانش ارگونومی درمیان مردم شد.

کارخانه داران _ کارخانه سازان _ کارگران _ دولتمردان و به تبع آن عامه ی مردم به

طراحی ارگونومیک روی آوردند.

* شاخه های دانش ارگونومی :

   ارگونومی علمی چند نظامه است که در 4 حیطه عمده ذیل فعالیت دارد :

   1 _ روانشناسی مهندسی:جنبه های پردازش اطلاعات مرتبط با کار ، مورد

                                        بررسی قرار می گیرد.

  2 _ فیزیولوژی کار : تبادلات انرژی و متابولیسم بدن مطرح است.

  3 _ بیومکانیک شغلی : ویژگی های مکانیکی اندامهای بدن موردبررسی است.

  4 _ آنتروپومتری : به سنجش ابعاد فیزیکی بدن و کاربرد داده های ابعادی در اصلاح

                         شرایط فیزیکی ایستگاه های کار می پردازد.

* * در این راستا ، سازمان بین المللی کار، واژه ارگونومی را به معنای متناسب کردن

     کار و شغل برای انسان تعریف کرده است.