بنام خالق فصلهای سال

تفاوت های زیادی در اصول و برنامه ریزیهای مربوط به اجرای یک برنامه درتابستان و

شبیه به همان برنامه در زمستان وجود دارد.

اغلب پس ازطی یک دوره ی چند ساله از ابتدای فعالیتهای حرفه ای کوهنوردی،

تفکر اجرای همان برنامه ها در زمستان بوجود میآید و براین اساس برنامه ریزیهای

سخت زمستانی شروع میشود.

برای اجرای هرچه موفق تر یک برنامه صعودزمستانی احتیاج به پیش بینی هایی

است که بصورت فهرست وار بیان میگردد:

١_ انتخاب قله: شرایط صعودهای زمستانی نسبت به نوع انتخاب درهمه جای دنیا

                    یکی میباشد.

٢_ شناسایی مسیر: معمولا"به سختی میتوان برنامه های زمستانی راازمسیرهای

                            تابستان اجرانمود.

٣_ برنامه تمرینی و بارگذاری: میزان بار،موادغذایی و وسایل گروهی میبایست برآورد

                                        شود.

۴_ انتخاب افراد: در انتخاب، حالات روحی و روانی افرادرابایددرنظرگرفت.

۵_ فرم برنامه های تمرینی: درخصوص نحوه اجرای برنامه های تمرینی نظرات مختلفی

                                    وجود دارد.

۶_ سرپرستی برنامه ی زمستانی:یکی ازمهمترین بخشهای صعودهای زمستانی

                                               تجربه سرپرستی برنامه است.

٧_ پشتیبانی

٨_ استفاده از جانپناه و پناهگاه

٩_ صعود درهوای نامساعد: لازم است درهوای نامساعدبه فرامین سرپرست گروه

                                    کاملا" گوش فرا داد و ازتکرویهاپرهیزنمود.

١٠ _ برنامه جایگزین: لزوم توجه به زمانبندی دراجرای یک برنامه ی موفق ازاهمیت

                            ویژه ای برخورداراست.

١١ _ گزارش برنامه: شایسته است گزارشی ازکل برنامه بصورت مکتوب بهمراه عکس

                         و کروکی و فیلم تهیه شود.

* برخی ازصعودهای زمستانی به قلل ایران عبارتنداز:

توچال_زرین کوه_تفتان_شاه البرز_الوند_هفت خوان_سیاه سنگ_خلنوبزرگ