بنام خالق فصلهای سال
تفاوت های زیادی در اصول و برنامه ریزیهای مربوط به اجرای یک برنامه درتابستان و
شبیه به همان برنامه در زمستان وجود دارد.
اغلب پس ازطی یک دوره ی چند ساله از ابتدای فعالیتهای حرفه ای کوهنوردی،
تفکر اجرای همان برنامه ها در زمستان بوجود میآید و براین اساس برنامه ریزیهای
سخت زمستانی شروع میشود.
برای اجرای هرچه موفق تر یک برنامه صعودزمستانی احتیاج به پیش بینی هایی
است که بصورت فهرست وار بیان میگردد:
١_ انتخاب قله: شرایط صعودهای زمستانی نسبت به نوع انتخاب درهمه جای دنیا
یکی میباشد.
٢_ شناسایی مسیر: معمولا"به سختی میتوان برنامه های زمستانی راازمسیرهای
تابستان اجرانمود.
٣_ برنامه تمرینی و بارگذاری: میزان بار،موادغذایی و وسایل گروهی میبایست برآورد
شود.
۴_ انتخاب افراد: در انتخاب، حالات روحی و روانی افرادرابایددرنظرگرفت.
۵_ فرم برنامه های تمرینی: درخصوص نحوه اجرای برنامه های تمرینی نظرات مختلفی
وجود دارد.
۶_ سرپرستی برنامه ی زمستانی:یکی ازمهمترین بخشهای صعودهای زمستانی
تجربه سرپرستی برنامه است.
٧_ پشتیبانی
٨_ استفاده از جانپناه و پناهگاه
٩_ صعود درهوای نامساعد: لازم است درهوای نامساعدبه فرامین سرپرست گروه
کاملا" گوش فرا داد و ازتکرویهاپرهیزنمود.
١٠ _ برنامه جایگزین: لزوم توجه به زمانبندی دراجرای یک برنامه ی موفق ازاهمیت
ویژه ای برخورداراست.
١١ _ گزارش برنامه: شایسته است گزارشی ازکل برنامه بصورت مکتوب بهمراه عکس
و کروکی و فیلم تهیه شود.
* برخی ازصعودهای زمستانی به قلل ایران عبارتنداز:
توچال_زرین کوه_تفتان_شاه البرز_الوند_هفت خوان_سیاه سنگ_خلنوبزرگ