نویسنده: عاشق کوهستان - ۸ اردیبهشت ۱۳٩٠
الهی و ربی من لی غیرک
الهی ، ما هر چه کنیم کم است و تو هر چه دهی بسیار ( یا من یعطی الکثیر بالقلیل)
الهی ، این چه وادیی است که تا بخواهم سر مویی نزدیک شوم فرسنگها دور میشوم
الهی ، اگر گویم سگ کوی توام ؛ از روی سگ اصحاب کهف شرمنده ام
الهی ، به نعمت حضور ؛ قلبم را از خطور ذنوب باز دار
الهی ، به حرمت راز و نیاز اهل راز و نیازت ؛ این نااهل را سوز و گداز ده
الهی ، شکرت که به هر سو رو میکنم آیه ی کریمه ی ( فاینما تولوا فثم وجه الله )
برایم تجلی میکند .
پ . ن : ای بنده ی ما ، چه بی وفایی / کز مهر ، بسوی ما نیایی
آنگه که تو را دهیم دردی / ناچار شوی ، دمی بیایی
وانگه که تو را دهم شفایی / یاغی شوی و دگر نیایی
