در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع ...

 

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

                             شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

روز و شب خوابم نمی آید به چشم غم پرست

                                بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد

                                   همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو

                                کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع

در میان آب و اتش همچنان سرگرم توست

                                                این دل زار نزار اشکبارانم چو شمع

در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست

                                       ورنه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع

بی جمال عالم آرای تو روزم چون شبست

                                      با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت

                                       تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو

                                    چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین

                                          تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت

                                        آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

 

/ 148 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
یاس مدینه

بنازم آنکه دایم گفتگوی کربلا دارد دلی چون جابر اندر جستجوی کربلا دارد دلش چون کربلا کوی حسین است و نمی داند که همچون دوردستان آروزی کربلا دارد به یاد کاروان اربعینی با گریه می گوید به هر جا هست زینب رو به سوی کربلا دارد

Mahshid

چقدر فعالی و من چقدر تنبل آفرین

wish

سلام نمیدونید چقدر خوشحال میشم وقتی دوستان مارو از یاد نمیبرن مرسی که سر میزنید[لبخند]

wish

راستی این شعر از کی بود خاطرم نمیاد از شهریار بود؟

مامان نگین

من شعرها ی حافظو خیلی دوست دارم به خصوص اینو [قلب]خیلی قشنگه[گل]

wish

[نیشخند][قهقهه]واقعا خجالت کشیدم من این جافظ رو چرا ندیدم ولی عیبی نداره شما هم مارو ضایع کردی نگو نه خوب حافظ یا شهریار 2 تاشم شاعرن دیگه فقط چند تا مورد با هم فرق میگنن[عینک][خنده]

مهتاب

ممرا تا عشق تعلیم سخن کرد حدیثم نکته هر محفلی بود