دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

                                           به نام خداوند جان و خرد

 

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

                                                    که چنان زو شده ام بی سر و سامان که مپرس

کس به امید وفا ترک دل و دین مکند

                                                         که چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس

به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست

                                                             زحمتی میکشم از مردم نادان که مپرس

زاهد از ما بسلامت بگذر کاین می لعل

                                                         دل و دین میبرد از دست بدان سان که مپرس

پارسایی و سلامت هوسم بود ولی

                                                             شیوه ای میکند آن نرگس فتان که مپرس

 

/ 45 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
الیزا

بنظرم شعر خیلی پر معنا و از نظر ادبیاتی فووووووووووق العاه بود مال کیه؟ من برگشتم ها![ماچ] بزودی آپ میکنم

مرسی دوست عزیز[گل]

fereshteh

سلام عاشق کوهستان متون قشنگی گذاشتین مخصوصا شعراتون انتخابهاتون قشنگه امیدوارم همکاریمون ادامه دار باشه براتون آرزوی موفقیت می کنم [لبخند]

قاصد

...سلام رفیق ممنون از مطالب خوبتون و قلم خوش نویستون انشاا... همیشه زیبایی ها رو بنویسه . یاحق حماسه از چشم های تو آغاز می شود در روزی داغ و خون آلود رشادت یعنی «تو»؛ وقتی که در رکاب پدر، تار و پود حادثه را شمشیر زدی... امروز می آیی؛ .....به روزم و منتظر بد نیست سری هم به ما بزنید

آبی ترین احساس

[گل]عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی

آبی ترین احساس

[گل]عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی

آبی ترین احساس

[گل]عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی

آبی ترین احساس

[گل]عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی

آبی ترین احساس

[گل]عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی

آبی ترین احساس

[گل]عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی