اخلاق و مهرورزی

     هفدهم ربیع الاول میلاد حضرت رسول اکرم (ص) و  روز اخلاق و مهرورزی و همچنین

 ولادت امام جعفر صادف(ع) موسس مذهب جعفری و هفته ی وحدت و دهه ی مبارک

فجر و پیروزی انقلاب اسلامی و سقوط نظام شاهنشاهی بر تمام مسلمانان جهان و

                                   دوستان عزیزم ، تهنیت و مبارک باد .

 

     چه زیبا مینوازی بر دلم ساز حضورت را

  و افسون میکنی با ساز زیبایت وجودم را

    چه ناگه مینشیند بر دلم یک مهر پنهانی

  و می لرزاندم آندم که میخواهم پناهت را

                    شاعر : خانم پریسا  رضازادگان

   

/ 118 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سکوت

سلام. با مطلب عشق ستارگان زمینی به روزم. التماس دعا!

شادی

سلام شعره خیلی زیباست. [لبخند] موفق باشین

پریسا

سلام.... عزیز از شعرم بی اجازه در وبلاگتون استفاده کردید حداقل اسمم رو قید می کردید!!!! اگر از جای بی نام و نشونی هم برداشتید یه سرچ کوتاه شما رو به من میرسوند......

پریسا

جای من بودید چه کار می کردید؟؟!!!! از اینهمه لایک پایین شعرتون خوشحال می شدید یا ناراحت از اینکه شعر هست ولی یادی از نویسندش نیست؟؟؟!!!!!

پریسا

اون اول که دیدم خیلی حس خوبی بهم دست نداد..... معذرت می خوام به خاطر تندی رفتارم.... ریخته بودم به هم.... کوتاهی از خودم بوده.... حق با شما و دوستانه.... شیرینه برام که اینقدر مقبول بوده که این طور انتشار پیدا کرده ولی کمی ثغیل بود برام اینکه در جاهایی شعرم رو دیدم که به اسم دیگری تموم شده بود.... و صاحب اختیارید.... حذفش که نکنید... انتخاب شما برای من ارزشمنده.... اسمم پریساست... پریسا رضازادگان.... لطف می کنید اگر اسمم رو اون پایین با فونت کوچکتر درج کنید..... باز هم معذرت می خوام..... شاد باشید و بمانید جاودان

پریسا

سلام فراموشم شد........... سلام[گل]

سیران

سلام[گل] وبلاگت رو دوست داشتم [بغل] در ضمن اسمشم دوست دارم چون معنی اسم خودم (سیر و سفر) میشه وعاشق طبیعت یا به قول خودت عاشق کوهستانم. وبلاگ من به خوبی و پرمحتوایی وبلاگ شما نیست ولی خوشحال میشم بهم سر بزنی[قلب][ماچ]

شکوفه

بهار پرده بر انداخت روی نیکو را نمونه گشت جهان بوستان مینو را یکی در ابر بهاری نگر ز رشته‌ی صبح چگونه می‌گسلد دانه‌های لولو را سفر چگونه توان کرد در چنین وقتی ز دست چون بتوان داد روی نیکو را به باغ غرقه‌ی خون است لاله دانی چیست ز تیغ کوه بریده است روزگار او را بیا که تا به چمن در رویم و بنشینیم ببوی گل بکف آریم جام گلبو را

رها

سلام دوست عزیز وبلاگ زیبایی دارید ممنون که بهم سر زدید بازم بهم سر بزنید بدرود